Stuprocentowa cena ropy naftowej spotyka się z eksportową falą sprzętu AI! Ringgit malezyjski ma szansę odrobić straty na rynku walutowym dzięki „podwójnemu katalizatorowi”

Według informacji z aplikacji Wisząca Finansowa (App Przegląd Finansowy), kilku doświadczonych strategów rynku walutowego zauważa, że wzrost cen ropy i gorączka sztucznej inteligencji stanowią pozytywne impulsy dla malezyjskiego ringgita, co może doprowadzić do jego umocnienia. Chociaż ringgit od września spadł o 1,2% i radzi sobie gorzej niż wszystkie pozostałe waluty azjatyckie, najnowsza prognoza Banku Mitsubishi UFJ sugeruje, że ringgit może do końca roku wzmocnić się do poziomu 4,03 ringgita za 1 dolara amerykańskiego. Sumitomo Mitsui Bank przewiduje, że kurs może osiągnąć 4,00 ringgita za 1 dolara. Do zakończenia sesji na rynku walutowym w ostatni piątek, ringgit wzrósł o 0,3%, kończąc na poziomie 4,0738 ringgita za 1 dolara.

Wysokie ceny ropy na rynku międzynarodowym oraz ekspansja popytu na sprzęt AI zapewniają malezyjskiemu ringgitowi dwa wzajemnie uzupełniające się filary wsparcia – dochody z eksportu energii stanowią bufor wobec zewnętrznych wstrząsów, zaś eksport produktów elektronicznych, mocno powiązanych z procesami infrastrukturalnymi AI, wzmacnia zdolność generowania przychodów dewizowych. Instytucje finansowe skupiają swoje pozytywne opinie na ringgicie wokół kluczowych punktów, takich jak silny eksport elektroniki, napływ kapitału i stabilność polityki, wspierając odnowę kursu waluty.

Kluczowym czynnikiem sektora energetycznego pozostaje możliwość wznowienia transportu przez cieśninę Ormuz oraz czy negocjacje między USA a Iranem rzeczywiście zmniejszą ryzyko dla podaży. W ostatnim tygodniu, twarde stanowisko prezydenta Iranu Pezejiziana podczas zgromadzenia ONZ i atak Huti na Arabię Saudyjską zwiększyły obawy rynku o możliwość przerwania dostaw z Bliskiego Wschodu. 25 września, wraz ze wzrostem doniesień o fazowym końcu konfliktu między USA a Iranem, kontrakty terminowe Brent spadły o 2,1%, ale nadal zamykały się na poziomie 104,32 USD za baryłkę; 27 września Trump zadeklarował, że odrzucił propozycję Iranu i przewiduje wznowienie negocjacji w tym tygodniu; minister spraw zagranicznych Iranu Alaghdzi podkreślił, że nie złagodzi warunków. Kanał negocjacyjny pomiędzy USA a Iranem pozostaje otwarty, lecz różnice dotyczące przepływu przez cieśninę, blokady portów i kwestii nuklearnych sprawiają, że geopolityczna premia cenowa na rynku energii nie znika szybko.

Wsparcie, jakie infrastruktura AI przynosi eksportowi, już widoczne jest w statystykach handlowych Malezji. Oficjalne dane pokazują, że wartość eksportu towarów w sierpniu wzrosła rok do roku o 45,5%, do ok. 191,05 mld ringgitów; eksport produktów elektronicznych i elektrycznych wzrósł rok do roku o 66,5%, do ok. 92,48 mld ringgitów, co stanowiło 48,4% całkowitego eksportu. Międzynarodowy Fundusz Walutowy zalicza Malezję wraz z Chinami, Koreą Południową i Tajlandią do czterech głównych światowych eksporterów netto sprzętu związanego z AI. Oznacza to, że Malezja może poprzez kluczowy łańcuch pakowania i testowania w sektorze produkcji elektroniki i półprzewodników odpowiadać na część globalnego wzrostu inwestycji w moc obliczeniową.

Ceny ropy i popyt na moc obliczeniową AI wspólnie wspierają kurs ringgita

Ponowny wzrost cen ropy może zwiększyć przychody tego eksportera energii, a rosnąca rola Malezji w łańcuchu dostaw sprzętu AI umożliwia jej korzystanie z rosnącego globalnego popytu na półprzewodniki. Wraz z zanikiem politycznego ryzyka związanego z wyborami stanowymi, stratedzy spodziewają się powrotu ringgita na ścieżkę wzrostu.

Jeff Ng, dyrektor ds. strategii makroekonomicznej w Singapurze z Sumitomo Mitsui Bank, twierdzi: „Wraz ze stopniowym łagodzeniem obaw makroekonomicznych możemy spodziewać się, że ringgit do końca roku odbije po okresie presji.” Dodaje, że biorąc pod uwagę eksport energii i elektroniki przez Malezję oraz powiązanie ringgita z rosnącym juanem, „ogólne fundamenty gospodarcze Malezji pozostają korzystne.”

Wzrost eksportu produktów elektronicznych, w tym półprzewodników, sprawił, że przez pięć kolejnych miesięcy do sierpnia każdego miesiąca roczny wzrost eksportu przekraczał 35%. Średnia prognozowana dynamika eksportu na 2025 rok wynosi około 6,7%. Według Międzynarodowego Funduszu Walutowego, Malezja obecnie, wraz z Koreą Południową, Chinami i Tajlandią, znajduje się w czołówce globalnych eksporterów sprzętu infrastruktury AI.

Jak pokazuje powyższy wykres, dzięki eksportowi skroplonego gazu ziemnego i sprzętu do infrastruktury AI, aktywa obligacyjne Malezji drugi miesiąc z rzędu przyciągają napływ zagranicznego kapitału.

Lloyd Chan, strateg rynku walutowego Banku Mitsubishi UFJ w Singapurze, mówi: „Nadwyżka handlowa Malezji w produktach elektronicznych już pomaga zrównoważyć wyższe rachunki za import ropy.” Dodaje, że przy atrakcyjnych wycenach obligacji skarbowych i wsparciu wartości ringgita „uważamy, że malezyjski ringgit ma pole do umocnienia”.

Według danych Banku Rozliczeń Międzynarodowych, rzeczywisty efektywny kurs ringgita jest o około 2% niższy od średniej z ostatnich 20 lat. Stały napływ kapitału na rynek obligacji może wspierać kurs ringgita.

Inwestorzy będą śledzić publikację globalnego wskaźnika PMI dla malezyjskiego przemysłu produkcyjnego za wrzesień w czwartek lokalnego czasu, szukając dalszych oznak ekspansji gospodarczej, podczas gdy region wciąż radzi sobie z wstrząsami związanymi z sytuacją na Bliskim Wschodzie. Jednak jako jeden z głównych eksporterów skroplonego gazu ziemnego na świecie, Malezja może lepiej poradzić sobie ze wzrostem kosztów energii niż niektóre inne gospodarki.

Według raportu strategów Goldman Sachs Group, w tym Danny'ego Suwanapruti, z 18 września: „Od początku roku Malezja znajduje się po korzystnej stronie zmian warunków handlu międzynarodowego”, oraz jest najlepiej pozycjonowana, by skorzystać z inwestycji w AI i wzrostu cen energii. Wskazują oni, że wraz z bardziej jastrzębią postawą banków centralnych na świecie, „ringgit ma warunki, by przewyższać inne waluty”, sugerując pozycje buy ringgit i sell baht. Zarówno Tajlandia, jak i Malezja mogą brać udział w cyklu eksportu technologii, ale różni je bilans energetyczny, oczekiwania polityki i przepływy kapitału, co daje ringgitowi względną przewagę.

„Podwójny pozytywny katalizator” ringgita: odporność energetyczna, wzrost dewiz dzięki technologii AI

Logika inwestowania w ringgita opiera się na dwóch kluczowych katalizatorach – energetycznym buforze i silnym eksporcie sprzętu do technologii AI. Malezja jest ważnym eksporterem skroplonego gazu ziemnego, wzrost cen energii poprawia dochody z eksportu, ale kraj musi także importować ropę, więc wysokie ceny ropy zwiększają koszty importu i presję na subsydia paliwowe. Ostateczny rezultat dla kursu ringgita zależy od bilansu wpływów z eksportu gazu i ropy, kosztów importu oraz nadwyżki handlowej z półprzewodnikami, testami i produktami infrastruktury AI. Bank Mitsubishi UFJ jasno stwierdza, że nadwyżka w handlu produktami elektronicznymi może kompensować wyższe rachunki za import ropy, wyjaśniając, dlaczego status „eksportera energii” i „ponoszącego wyższe koszty importu ropy” mogą współistnieć.

Z perspektywy architektury systemów AI, inteligentny agent rozbudowuje pojedyncze żądanie użytkownika w przetwarzanie modelu, wyszukiwanie, wywoływanie narzędzi, wykonanie kodu i weryfikację wyników – wymogi infrastrukturalne obejmują przetwarzanie GPU, CPU, pojemność pamięci i przepustowość, a także infrastrukturę sieciową o wysokiej wydajności, systemy optycznych połączeń. Gdy popyt przenosi się na łańcuch dostaw sprzętu, Malezja zyskuje głównie na produkcji elektroniki, montażu półprzewodników, zaawansowanym pakowaniu, testach, a także na rozwoju projektowania i zaawansowanego 2.5D/3D pakowania. Malezja Agencja Rozwoju Inwestycji wskazała te kierunki jako priorytet w modernizacji sektora. Dla ringgita kluczowe jest, aby globalne inwestycje w AI przekładały się na lokalne zamówienia, produkcję i eksport dewizowy, generując popyt na ringgita; samo zwiększenie wydatków na zagraniczne moce obliczeniowe nie przekłada się automatycznie na równoważny popyt na ringgita.

Przepływy kapitału dostarczają dodatkowego wsparcia. Dane RAM Ratings pokazują, że w sierpniu malezyjski rynek obligacji zanotował netto napływ zagranicznych inwestycji w wysokości 15,9 mld ringgitów, a przez pierwsze 17 dni września kolejne 3,5 mld ringgitów, co wskazuje na trwałe zainteresowanie zagranicznego kapitału aktywami obligacyjnymi. Pod względem polityki, Bank Centralny Malezji 3 września utrzymał stopę polityki nocnej na poziomie 2,75%, podkreślając jednocześnie czujność wobec presji kosztowej i zmian popytu krajowego. Wycenę obligacji, wiarygodność polityki i zapotrzebowanie na aktywa zagraniczne można uznać za czynniki wspierające ringgita, choć realny wpływ na kurs zależy od tego, czy środki są zabezpieczane walutowo i innych rozliczeń transgranicznych.