Największa partia opozycyjna w Japonii zostaje rozwiązana! Polityczny opór Sanae Takaichi gwałtownie maleje, jednak ekspansywna polityka fiskalna ograniczana jest przez „czerwoną linię” na rynku obligacji.

Jak zauważyła aplikacja Zhihui Finance, największa partia opozycyjna w Japonii faktycznie się rozpadła – w okresie, gdy premier Sanae Takaichi umacnia swoją pozycję niemal od roku urzędowania, Izba Reprezentantów nie będzie już posiadać zjednoczonej siły zdolnej skutecznie ją równoważyć.

Rozpad Centrist Reform Alliance (CRA) nastąpił zaledwie kilka miesięcy po zawiązaniu, gdy sojusz ten miał ambicje rzucić wyzwanie kierowanej przez Sanae Takaichi konserwatywnej Liberal Democratic Party (LDP) w wyborach do Izby Reprezentantów. "Osobliwy sojusz", złożony z byłych partnerów rządzących LDP o buddyjskich korzeniach oraz ugrupowań opozycyjnych, nie zdołał przyciągnąć wyborców i ostatecznie Sanae Takaichi zdobyła historyczną, absolutną większość mandatów.

Lider CRA, Junya Ogawa, podczas środowej konferencji prasowej w Tokio podkreślił, że będą kontynuować realizację swojego "centrowego" programu. Równocześnie zaznaczył, iż po rozpadzie sojuszu członkowie CRA albo dołączą do nowo powstającej partii, albo wrócą do Komeito – byłego partnera rządzącego LDP.

Podział ten oznacza, że dotychczasowy koalicjant LDP, Japan Innovation Party, stanie się drugą co do wielkości siłą w Izbie Reprezentantów z 36 mandatami. Tymczasem rządząca niemal nieprzerwanie przez ostatnie 70 lat LDP posiada obecnie 316 miejsc.

Jednak koalicja Sanae Takaichi nadal nie ma większości w Izbie Radców, co oznacza, że musi współpracować z mniejszymi ugrupowaniami opozycyjnymi, by sprawnie uchwalać ustawy. Izba Reprezentantów jest jednak izbą wyższą i posiada uprawnienia do odrzucania decyzji Senatu, choć te uprawnienia są wykorzystywane stosunkowo rzadko.

CRA przez wiele miesięcy prowadziła rozmowy, próbując sformalizować połączenie partii wchodzących w jej skład, a także rozszerzyć sojusz na Izbę Radców. Po braku możliwości przełamania różnic i osiągnięcia porozumienia co do polityki i strategii, oświadczenie Junyi Ogawy położyło kres tym negocjacjom.

Rozłam w największej partii opozycyjnej zlikwidował formalnie na poziomie parlamentarnym silny, zjednoczony opór, znacząco usprawniając politycznie wdrożenie ekspansywnej polityki fiskalnej przez rząd Sanae Takaichi. Kluczowy czynnik ograniczający skalę działań przesunął się jednak z "opozycyjnych sił politycznych" na "rynkowe ograniczenia finansowe".

Chociaż głosy sprzeciwu politycznego słabną, Sanae Takaichi wciąż napotyka poważne ograniczenia ekonomiczne i rynkowe, jeśli zamierza wdrożyć "bardziej ambitne" pakiety stymulacyjne.

Wobec presji wyprzedaży na rynku obligacji i zagrożenia kryzysem inflacyjnym, w przyszłości stymulus fiskalny rządu będzie zależny już nie od tego, "czy opozycja pozwoli", lecz "czy rynki to wytrzymają".

Wnioski budżetowe Japonii na następny rok fiskalny już teraz wzrosły do poziomów bliskich tym z czasów pandemii. Z powodu ekspansywnej polityki fiskalnej premier Sanae Takaichi koszt pożyczek dla japońskiego rządu osiągnął najwyższy poziom od trzydziestu lat.

Ministerstwo Finansów Japonii poinformowało w piątek, że po uwzględnieniu podstawowego oraz uzupełniającego budżetu w jednym procesie, całkowita kwota wnioskowana przez poszczególne resorty sięgnęła 143,1 biliona jenów (około 917,78 miliarda dolarów).