Ang "shock absorber" ng Saudi ay nabigo! Maaaring kailanganin ng 10 taon para muling itayo ang sistema ng enerhiya, may kakulangan ng 3 milyong barrels kada araw ng diesel, hindi kayang punan ng mga refinery ng Amerika

Ang papel ng Saudi Arabia bilang "shock absorber" ng pandaigdigang pamilihan ng langis sa maraming taon ay nagtatapos na. Ayon sa pinakabagong pagsusuri ng kilalang energy analyst na si Karl Miller, ang cycle ng rekonstruksyon sa sistema ng enerhiya sa Gulf ay pinalawig mula dating limang taon hanggang 2033-2036, na nangangailangan ng puhunan na umaabot mula $550 bilyon hanggang $2.28 trilyon, habang ang pandaigdigang kakulangan sa diesel at aviation fuel ay naitatakda sa baseline na 3 milyong bariles/araw, ngunit maaari pang lumala, at ang sistema ng refinery ng US ay hindi kayang punan ang agwat na ito sa dami ng produksyon.

Naniniwala si Miller: Hindi na kayang gampanan ng Saudi Arabia ang papel bilang bansang pang-buffer. Noong dati, sa tuwing nagkakaroon ng sagabal sa Strait of Hormuz, nagagawa pa ng Riyadh na magdala ng krudong langis patungong kanluran gamit ang east-west pipeline patungong Yanbu Port sa Red Sea, kaya't napapanatili pa rin ang hindi bababa sa bahagyang export; ngunit ang "lifeline" na ito ay naging target na rin ng mga atake—ang drone strike noong Setyembre ay nagdulot ng malaking pagkasira sa pumping stations ng east-west pipeline, at noong Oktubre 4 ay unang inatake ang Khurais pumping station sa silangan ng Riyadh, muling napatigil ang operasyon ng pipeline.

Ang direktang tama ay tumama sa produktong petrolyo, hindi sa krudong langis. Ayon kay Miller, ang baseline pa rin ay ang pambansang kakulangan ng diesel at aviation fuel na hindi bababa sa 3 milyong bariles kada araw; kung 1 milyong bariles/araw ng krudong langis ay hindi makarating sa mga nagpapatakbong refinery, ang pagkawala sa diesel at aviation fuel ay tinatayang 300,000 hanggang 450,000 b/d, na maaaring itaas ang baseline ng kakulangan sa 3.5 milyong bariles/araw, na nangangahulugan ng karagdagang 15 milyong bariles bawat buwan na kakulangan.

Hindi rin ito kayang punan ng Amerika. Sa loob ng apat na linggo hanggang Oktubre 2, ang araw-araw na average production ng distillate fuel ng US refineries ay humigit-kumulang 5.17 milyong bariles, kung saan 1.56 milyon ay iniexport at 3.77 milyon ay domestic na konsumo; para punan ng US ang 3 milyong bariles/araw na kakulangan, kailangan ng pagtaas ng 58% sa produksyon ng distillate fuel, habang ang sariling produksyon ng Amerika ay tumaas lamang ng 150,000 b/d mula isang taon na ang nakalipas, halos 20 beses na mas mababa sa global na kakulangan.

Rekonstruksyon ng Cycle ay Pinalawig sa Pito hanggang Sampung Taon, ang Key Equipment Kailangang Ipaghintay ng Pitong Taon

Pinalawig ni Miller ang timeframe ng rekonstruksyon ng Gulf energy system mula limang taon patungong pito hanggang sampung taon (2033-2036). Ang bahagi ng kapasidad ay maaaring maibalik nang mas maaga, pero "ang kumpleto at maaasahang operasyon ay hindi." Ang hadlang ay kagamitan: Malalaking compressor, turbine, high-pressure transformer, espesyal na pressure vessel at integrated control system ay mga customized na piyesa, hindi maaaring kunin basta mula sa bodega. Ang proseso ng pagpapalit ng isang key equipment ay tumatagal ng 84 na buwan—isang taon para tukuyin ang sira at magplano ng disenyo, tatlong taon para sa procurement at manufacturing, dalawang taon sa delivery at installation, isang taon para sa commissioning; kung ang site security, kakulangan sa pondo, scheduling sa pabrika, at sunud-sunod na pag-atake ay kasama, maaari pa itong umabot sa karagdagang tatlong taon.

Ang pangangailangan sa pondo ay kamangha-mangha rin. Gumamit ng tatlong scenario si Miller: controllable na $550 bilyon, central na $1.2 trilyon, at severe na $2.28 trilyon. Sa central scenario, kailangang gumastos ng $180 bilyon sa unang dalawang taon, $540 bilyon sa tatlo hanggang limang taon, at lagpas $170 bilyon kada taon sa pitong taon. At maglalaban-laban ang mga bansa sa Gulf para sa parehong batch ng manufacturers, engineering companies, construction plants at ekspertong team—kung makuha ng Kuwait o Qatar ang schedule ng isang transformer, mababawasan ng tig-isa ang Saudi Arabia.

Maaaring Lumawig Pa ang Kakulangan sa Diesel at Aviation Fuel mula 3 Milyong Bariles/Aral

Nakatuon ang merkado noon sa sagabal sa supply ng krudong langis, ngunit ibinulgar ni Miller ang mas malalim na structural na agwat: Ang baseline pa rin niya ay kakulangan ng global diesel at aviation fuel na hindi bababa sa 3 milyong bariles kada araw, at posibleng tumaas ito kapag inatake ang Saudi. Kritikal ang transmission path—kung hindi makakarating ang crude oil sa refinery, hindi lang crude oil ang mawawala, kundi pati ang diesel at aviation fuel na maaari sana nitong gawin; hindi sapat na sabay lamang dagdaga ang export ng crude oil para resolbahin ang tensiyon sa pamilihan ng produktong petrolyo.

Sa loob ng apat na linggo hanggang Oktubre 2, ang araw-araw na produksyon ng refinery ng US ay humigit-kumulang 5.17 milyong bariles ng distillate fuels, kasama ang 1.56 milyon na export at 3.77 milyon na domestic consumption. Kung Amerika lang ang aasahan para punan ang kakulangan na 3 milyong bariles/araw, kailangan pang dagdagan ng 58% ang produksyon; pero 150,000 b/d lamang ang itinaas ng produksyon ngayong taon kumpara sa nakaraan, halos 20 beses na mas mababa sa global gap. Ayon kay Miller, ang pangakong mag-export ng mas marami ay hindi magic na lilikhain ng dagdag na fuel, kundi ililipat lang ang kakulangan mula sa isang mamimili patungo sa iba, habang nababawasan ang reserves sa US.

Ang Epekto ay Naipasa na sa Presyo ng Butil, Kargamento at mga Flight

Ang fuel crisis ay nararamdaman na ng real economy. Tumaas ng 17.2% ang presyo ng butil taun-taon; kailangan ng mga magsasaka ng diesel bago nila maibenta ang ani, kailangan ng mga tsuper ng trak ng diesel bago sila makapagbayad, hindi puwedeng magkulang ng cold chain bago madala sa pamilihan ang pagkain, at kailangang certified aviation fuel ng mga airline—hindi mapapalitan ng diesel ito. Babala ni Miller, ang pinaka-vulnerable na mamimili—yung mga bansa na kulang sa foreign exchange at credit—ay hindi lang basta magbabayad ng mas mahal, kundi tuluyang mawawala sa merkado.

Kita na rin ang senyales ng paghina ng ekonomiya ng Saudi—bumaba ng isang-kapat ang oil activities nitong second quarter, at lumiit ng 4.8% ang GDP; tulad ng sabi ni Miller, ang pagbangon ay mapapatunayan lamang sa aktwal na delivery ng fuel, hindi sa mga anunsyo ng Washington tungkol sa repair o mas mababang nominal na presyo ng langis.