Po przeniesieniu rzeczywistych aktywów do łańcucha, następnym krokiem nie jest umożliwienie większej liczbie osób ich zakupu, lecz sprawienie, aby odegrały większą rolę finansową na blockchainie.
W przeszłości głównym atutem takich produktów jak tokenizowane obligacje skarbowe czy fundusze rynku pieniężnego było to, że tradycyjne aktywa mogły istnieć na blockchainie w formie cyfrowych tokenów. Jednak wraz z rozwojem niezbędnej infrastruktury branża zaczęła badać jeszcze dalej idący cel: wykorzystanie tych aktywów jako zabezpieczenia oraz ich integrację z systemami pożyczkowymi, depozytowymi i zarządzania płynnością.
13 października Citi w raporcie dotyczącym tokenizowanego zabezpieczenia wskazał, że instytucjonalna tokenizacja przechodzi ze stadium pilotażowego do faktycznej działalności operacyjnej. Poprzez łączenie tokenizowanych aktywów z regulowanymi środkami rozliczeniowymi w łańcuchu, instytucje finansowe mają szansę przyspieszyć dostawę aktywów i wprowadzić aktywa przynoszące dochód do procesów zarządzania zabezpieczeniami.
Oznacza to, że wartość aktywów tokenizowanych może nie ograniczać się już wyłącznie do fazy emisji, ale zacznie obejmować rotację środków na rynkach finansowych.
Dlaczego zabezpieczenie jest ważniejsze niż sama „emisja tokenów”?
W tradycyjnych finansach instytucje, dokonując pożyczek, transakcji pochodnych oraz rozliczając depozyty zabezpieczające, muszą zwykle przedstawić odpowiednie aktywa zabezpieczające. Akceptowalność aktywów, ich wycena i czas rozliczenia mają bezpośredni wpływ na efektywność wykorzystania kapitału.
Jeśli aktywo zostało już tokenizowane, lecz nie może być rozpoznane i zaakceptowane przez inne aplikacje finansowe, jego użyteczność pozostaje nadal ograniczona.
Jednak gdy tokenizowane obligacje skarbowe i inne aktywa mogą zostać użyte w procesach pożyczkowych, depozytach lub zarządzaniu płynnością, jedno aktywo może poza generowaniem dochodu pełnić dodatkowe funkcje finansowe. Emisja aktywów, ich zabezpieczenie, rozliczanie oraz zarządzanie środkami mogą być dzięki smart kontraktom bardziej ze sobą powiązane.
DeFi staje w obliczu nowej konkurencji dotyczącej zabezpieczeń
Dotychczas głównymi zabezpieczeniami na rynku pożyczek DeFi były aktywa kryptowalutowe, takie jak BTC czy ETH. Charakteryzują je możliwości całodobowego handlu, lecz ich zmienność przy spadkach rynkowych może prowadzić do lawinowych likwidacji.
Tokenizowane obligacje skarbowe i inne aktywa ze świata rzeczywistego oferują alternatywę. Ich wartość powiązana jest z tradycyjnymi aktywami finansowymi, a niektóre produkty dodatkowo generują dochód, dzięki czemu mogą zainteresować instytucje zajmujące się zarządzaniem gotówką, depozytami i ekspozycją na ryzyko.
Jednak tradycyjne aktywa nie stają się automatycznie kwalifikowanym zabezpieczeniem tylko dlatego, że trafiły na blockchain. Zasady emisji, warunki wykupu, struktura powiernicza, oracle cenowe, wymogi regulacyjne i płynność rynku wtórnego — wszystkie te czynniki wpływają na ich praktyczne zastosowanie.
Kolejna faza rywalizacji w obszarze RWA może nie dotyczyć już tego, kto wyemituje więcej aktywów, lecz kto zdoła rzeczywiście wprowadzić te aktywa do procesów pożyczkowych, rozliczeniowych i zarządzania funduszami. Dopiero gdy tokenizowane aktywa mogą być na łańcuchu przechowywane, używane jako zabezpieczenie i wykorzystywane, zaczynają one przechodzić od roli cyfrowych certyfikatów do stania się częścią infrastruktury finansowej.
