Analitycy Goldman Sachs: Duże zakupy pamięci przez Apple nie zniszczą jej marży zysku, w 2026 roku iPhone dostarczy 2,4 EB LPDDR5

Rywalizacja o stanowisko prezesa Europejskiego Banku Centralnego coraz bardziej koncentruje się na kluczowym pytaniu: który z kandydatów najlepiej poradzi sobie z „strażnikami rynku” na rynku obligacji. W obliczu problemów zadłużeniowych Francji, które przywołują wspomnienia o zawirowaniach strefy euro, oraz przygotowań obecnej prezes Lagarde do wcześniejszego odejścia, Holender Klaas Knot i Hiszpan Pablo Hernández de Cos mogą wkrótce objąć stanowisko w okresie finansowej niepewności.

Dwa tygodnie temu Deutsche Bank obniżył rating amerykańskich akcji technologicznych oraz dużych spółek wzrostowych, po czym akcje technologiczne wypadły o 12 punktów procentowych gorzej niż reszta komponentów indeksu S&P 500. Jednak Deutsche Bank zauważa, że akcje technologiczne mają jeszcze około 5 punktów procentowych do dolnej granicy długoterminowego kanału trendu. Pozycjonowanie instytucjonalne gwałtownie się schładza, a zaczynają pojawiać się sygnały odpływu 3 miliardów dolarów kapitału łowiącego dołki. W najbliższym czasie o tym, czy korekta zatrzyma się na rotacji strukturalnej, zadecydują wyniki finansowe, przepływy kapitału oraz czynniki zewnętrzne.

Goldman Sachs nadal traktuje podwyżkę stóp procentowych w grudniu jako scenariusz bazowy, jednak wycena na rynku daje prawdopodobieństwo podwyżki na poziomie około 90%, a coraz trudniej jest w pełni uwzględnić wzrost o 25 punktów bazowych. Tymczasem przewiduje się, że wydatki kapitałowe na AI w 2027 roku osiągną 1,6 biliona dolarów, zapotrzebowanie na finansowanie długiem oraz ryzyko inflacji energetycznej nie ustępują, a spread kredytowy związany z AI rozszerzył się do najszerszego poziomu w tym roku. Rentowności amerykańskich obligacji skarbowych wciąż podlegają wahaniom pomiędzy siłami podażowymi i popytowymi.

Barclays uważa, że giganty AI rywalizujące o wcześniejsze pozyskanie finansowania tworzą „dylemat więźnia”, a zbiorowa emisja obligacji podnosi koszty finansowania i ogranicza zawężanie spreadów kredytowych. Wraz ze wzrostem ryzyka obligacji o niskiej ocenie oraz pogłębiającą się różnicą w wiarygodności emitentów AI, kwestią kluczową dla oceny stabilność transakcji AI będzie to, czy rynek jest w stanie wchłonąć podaż finansowania.